Dylatacja czasu

Prędkość światła w próżni wynosi 299 792 486 m/s i jest uniwersalną stałą – nic w znanym nam świecie nie może poruszać się szybciej. Nauka nie zna odpowiedzi na pytanie dlaczego tak właśnie jest.
Jeśli świat fizyczny jest wirtualną rzeczywistością, to prędkość światła jest produktem przetworzenia informacji – częstotliwością odświeżania obrazu symulacji. Zgodnie z tą koncepcją prędkość światła jest ograniczona do maksymalnej wydajności systemu, na którym wirtualna rzeczywistość jest tworzona.
Dytalacja czasu to zjawisko różnic w pomiarze czasu dokonywanym równolegle w dwóch różnych układach odniesienia. Inaczej mówiąc – w naszym świecie czas nie wszędzie płynie tak samo szybko. Na przykład podczas hipotetycznego przebywania w pobliżu czarnej dziury przez jeden dzień, czas który upłynie na Ziemi może wynosić milion lat. Również jeśli poruszamy się z prędkością światła, jedna chwila dla nas to miliony lat na Ziemi. Nie jest to teoria, lecz zbadane i opisane zjawisko fizyczne, fakt charakteryzujący naszą rzeczywistość.
Symulacje w grach komputerowych opierają się na wirtualnym czasie, gdzie wszystko zależy od liczby klatek na sekundę. Ich niska liczba powoduje zacinanie się gry i niszczy płynność animacji, co ostatecznie przerywa immersję gracza. Częstotliwość klatek zależy między innymi od bliskości dużych obiektów i wielości tekstur – im jest ich więcej, tym ilość klatek na sekundę spada, ponieważ komputer potrzebuje więcej zasobów do przetworzenia tych obiektów i tekstur. Innymi słowy czas zwalnia wraz ze wzrostem prędkości gry, lub w pobliżu masywnych obiektów. Przypomina to zjawisko dylatacji czasu występującej w naszej rzeczywistości – przebywając jeden dzień obok czarnej dziury, na Ziemi upłynie milion lat, ponieważ wszystkie cykle przetwarzania w naszym układzie odniesienia zostały zawieszone aby oszczędzić zasoby systemu. Zmienia się tylko nasz wirtualny czas.